តេង ស៊ាវពីង បានអនុវត្តន៍នយោបាយ និងទ្រឹស្តីថា “សត្រូវរបស់សត្រូវខ្ញុំ ជាមិត្ររបស់ខ្ញុំ”
ដោយៈ សេង ស៊ីដារ៉ូ
ម៉ៅ សេទុង និងតេង ស៊ាវពីង យល់ឃើញថា ប្រទេសចិនត្រូវចាកចេញជាបន្ទាន់ពីសករាជមនោគមវិជ្ចាឆ្វេងនិយមជ្រុល ដែលបានជះឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានទៅលើសង្គមចិនទាំងមូលតាមរយៈបដិវត្តន៍វប្បធម៌ឆ្នាំ១៩៦៦ ដល់ ឆ្នាំ១៩៧៦។
តេង ស៊ាវពីង យល់ឃើញថា មនោគមន៍វិជ្ជឆ្វេងនិយមជ្រុលបានបង្កឲ្យមានភាពតានតឹងជាអចិន្ទ្រៃយ៍ទាំងនៅក្នុងប្រទេស ទាំងនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។
តេង ស៊ាវពីង មានជំនឿយ៉ាងម៉ាំថា ដើម្បីទប់ទល់នឹងអមេរិក និងប្រឈមមុខជាមួយសូវៀត ប្រទេសចិនត្រូវ បោះជំហានទៅរកភាពរុងរឿងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចជាមុនសិន ប្រសិនបើកាលៈទេសៈទាមទារចាំវិលមកពង្រឹងមនោ គមវិជ្ជានៅពេលក្រោយវិញ។
នៅឆ្នាំ១៩៧៨ ប្រជុំពេញអង្គទី៣ នៃមហាសន្និបាតលើកទី១១ របស់បក្សកុម្មុយនីស្តចិន តេង ស៊ាវពីង បាន ប្រកាសប្តូរទិសដៅយុទ្ធសាស្ត្រនៃប្រទេសចិន។ គោលគំនិតរបស់ តេង ស៊ាវពីង ថាជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលមាន គោលដៅធ្វើឲ្យប្រទេសចិនលេចត្រដែតឡើងដោយសន្តិវិធីនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។ លោកអគ្គមគ្គុទេសក៏ថ្មីនៃ ប្រទេសចិនមានមហិច្ឆតាចង់ធ្វើឲ្យ “ខ្លាក្រដាសចិន” ក្លាយជាមហាអំណាចមួយពិតប្រាកដ តាមរយៈកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច។
ដើម្បីបោះជំហានទៅរកភាពរុងរឿងសេដ្ឋកិច្ចបាន ប្រទេសចិនត្រូវការបរិកាសធូរស្រាលនៅ លើឆាកអន្តរជាតិ និងសន្តិភាពនៅក្នុងតំបន់។
នៅលើសាច់ការណ៍ជាក់ស្តែង គោលគំនិតធ្វើឲ្យចិនលេចត្រដែតឡើងដោយសន្តិវិធីរបស់ តេង ស៊ាវពីង បានបំផុសបំផុលឡើង ជួនចំពេលប្រទេសចិនជួមប្រទះនឹងភាពតានតឹងនៅលើឆាកអន្តរជាតិ ជាពិសេសនៅឆ្នាំ ១៩៧៨-១៩៧៩។ កាលនោះចិន និងសូវៀត ប្រជែងឥទ្ធិពលគ្នាខ្លាំង ហើយប្រទេសវៀតណាម បានរណបសូវៀត ចូលឈ្លានពានកម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យរបស់ ប៉ុល ពត ដែលរណបប្រទេសចិន ដើម្បីទប់ទល់នឹងការ គំរាមគំហែងពីសំណាក់សហភាពសូវៀត។
តេង ស៊ាវពីង បានអនុវត្តន៍នយោបាយ “សត្រូវរបស់សត្រូវខ្ញុំ ជាមិត្ររបស់ខ្ញុំ” ។
នៅថ្ងៃទី១ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩ ប្រទេសចិនបានសម្រួលទំនាក់ទំនងទូតជាមួយអាមេរិ ដែលជាសត្រូវរបស់សូ វៀត។ ចាប់ដៃជាមួយអាមេរិករួចហើយ ថ្នាក់ដឹកនាំចិនកក់ក្តៅចិត្តជាងមុន បានសម្រេចបញ្ជូនសារធម៌ក្តៅមួយទៅកាន់សូវៀត ដោយវាយលុកលុយទៅលើប្រទេសវៀតណាម នៅថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៧៩ គឺសង្គ្រា មមួយដ៏ខ្លីដែលថ្នាក់ដឹកនាំចិន ចាត់ទុកជាការផ្តល់មេរៀនមួយដល់ទីក្រុងហាណូយ។
នៅទីបំផុតយុទ្ធសាស្ត្រភូមិសាស្ត្រនយោបាយនេះរបស់ តេង ស៊ាវពីង បាន បើកលទ្ធភាពឲ្យហែលឆ្លងកាត់ ទសវត្សទី៨០ ដោយទទួលបានជោគជ័យទាំងនៅក្រៅប្រទេស និងក្នុងប្រទេស។ នៅក្រៅប្រទេស សម្ព័ន្ធភាពយុទ្ធសាស្ត្ររវាចិន និងអាមេរិក មិនត្រឹមតែបានរំងាប់ភាពតានតឹងរវាង ប៉េ កាំង និងវ៉ាស៊ីនតោនតែប៉ុណ្ណោះ តែថែមទាំងបានធ្វើឲ្យប្រទេស ចិនអាចទប់ទល់នឹងការកាបសង្កត់ពីសំណាក់សហភាពសូវៀតទៀតផង។
ម្យ៉ាងវិញទៀត បរិយាកាសធូរស្រាលនៅលើឆាកអន្តរជាតិ អនុញ្ញាតឲ្យប្រទេសចិនប្រមូលកម្លាំងកាយ និង កម្លាំងប្រាជ្ញា ដើម្បីធ្វើកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងប្រទេសស្របទៅតាមទ្រីស្តីរបស់ តេង ស៊ាវពីង។
ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅភូមិសាស្ត្រនយោបាយប្រទេសចិន ហ្សង់ ហ្វ្រង់ស័រ តាន់។
Post a Comment