ពាក្យភូមា "មន" គឺមានន័យដូចនឹងពាក្យភូមាថា "អភិជន"

 ដោយៈ សេង ស៊ីដារ៉ូ

នៅក្នុងភាសាភូមា ពាក្យ ម៉ុនមន (ប្រកាស) ត្រូវបានប្រើ។ ក្នុងយុគសម័ យមុនអាណានិគមជនជាតិភូមាបានប្រើពាក្យថា តាលីង (បន្ទាត់មួយ) ដែលត្រូវបានអនុម័តជាបន្តបន្ទាប់ដោយជនជាតិអង់គ្លេស ដែលបានសំ ដៅដល់ជនជាតិមនជា ជនជាតិប៉ឺហ្គោ នកំឡុងសម័យអាណានិគម។ [៣]

ភាពពិតនៃតាឡាងិងត្រូវបានជជែកដេញដោល។ វាអាចកើតចេញពី តេ លេណាណា ឬកាលីយ៉ា ដែលជាតំបន់ភូមិសាស្ត្រនៅភាគ អាគ្នេយ៍ នៃ ប្រទេសឥណ្ឌា។[៤] ការប្រើប្រាស់ “តាឡាងិង” ព្យាករណ៍អំពីការ ដណ្តើ មយកបាន នគរ ភូមាពី នគរហង្សាវត្តី នៅទសវត្សឆ្នាំ ១៧០០ និងត្រូវបានគេរកឃើញនៅលើសិលាចារឹកដែលមានទាក់ទងនឹងរជ្ជកាល អាណាវរ៉ាតា នៅទសវត្ស ១០០០។

នៅឆ្នាំ១៩៣០ និង ១៩៤៧ មេដឹកនាំជនជាតិភាគតិចមនដែលបានចាត់ ទុកពាក្យថាតាឡាងិងត្រូវបានគេយកទៅប្រើជាភាសាប្រជាជនបានធ្វើញត្តិប្រឆាំងនឹងការប្រើប្រាស់ពាក្យនេះ។ “តាឡាងិង” ឥឡូវលែងប្រើនៅ ក្នុងភាសាភូមាសម័យទំនើប លើកលែងតែបរិបទនៃពាក្យប្រវត្តិសាស្ត្រ ជាក់លាក់ដូចជាប្រភេទបទចំរៀងអេលឌីនៅក្នុង ម៉ាហាជីតា ដែលជា សាកសព នៃបទចម្រៀងបុរាណរបស់ភូមា។

ពាក្យភូមា "មន" គឺមានន័យដូចនឹងពាក្យភូមាថា "អភិជន"។នៅក្នុងភា សាមន មនត្រូវបានគេស្គាល់ថា ជា មន (សរសេរអ៉ឺណឹនឬម៉ា ហើយ បញ្ចេញសំឡេង /mòn/) ដោយផ្អែកលើពាក្យបាលីរ៉ូ ម៉ាម៉ា (រ៉ា សិប) ដែលសំដៅទៅលើបេះដូង មន នៅតាមបណ្តោយឆ្នេរភូមា។ នៅក្នុង អក្សរសិល្ប៍មនបុរាណ ពួកគេ ត្រូវបានគេស្គាល់ថា រ៉ាម៉ាន (រ៉ាម៉ាយ) ។

មននៃមីយ៉ាន់ម៉ាត្រូវបានបែងចែកជាបីក្រុមរងដោយផ្អែកលើតំបន់ដូនតារបស់ពួកគេនៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ាទាប៖

1. មុន្នី ( မန်ည ; /mòn ɲaˀ) ពី /mòn ɲaˀ) ន (ដែនដីសណ្តរអ៊ីរ៉ាវ៉ាឌី) នៅភាគខាងលិច [៥]

2. ច័ន្ទតាំង ( မန်ဒိုင် ); /mòn tàŋ/ ) នៅ ហ្គោហ្គោ នៅ កណ្តាល [៥]

3. ម៉ាន់តេ ( မန်ဒ ; /mòn tɛ̀ˀ/ ) នៅឯ Mម៉ុតតាម៉ាa នៅភាគ អាគ្នេយ៍។ [៥]

https://kronglungvek.com.kh

ខ្មែរសុរិន្ទ - វិគីភីឌា

https://km.wikipedia.org › wiki › ខ្មែរសុរិន្ទ

ខ្មែរសុរិន្ទ ក៏ត្រូវបានស្គាល់ជាភាសាសៀមថា ... រឺ ន័យចំ "ថៃជាប់ខ្សែខ្មែរ" (ថៃ: ไทยเชื้อสายเขมร) ...